Kovulmuş Şeytandan Allah’a Sığınmanın Fazileti
Süleyman bin Surad (ra) anlatıyor:
Bir gün Peygamber Efendimiz (sav) ile birlikte oturuyorduk. Bu esnada, iki kişi birbirine sövüp hakaret etmeye başladı. İçlerinden birinin yüzü kıpkırmızı olmuş, boyun damarları şişmişti. Bunun üzerine Resûlullah (sav) şöyle buyurdu:
“Ben bir söz biliyorum; eğer bu kişi o sözü söylerse, üzerindeki bu hâl ondan gider. Eğer, ‘Eûzü billâhi mine’ş-şeytâni’r-racîm’ (Kovulmuş şeytandan Allah’a sığınırım) derse, öfkesinden sıyrılır.”
Yanındakiler bu sözü adama ileterek, Peygamber Efendimiz’in dediği gibi, “Kovulmuş şeytandan Allah’a sığın” dediler. (Buhârî, Bed’ü’l-Halk, 11; Müslim, Birr, 109)
Sabretmenin Önemi
Ebû Yahyâ Üseyd bin Hudayr (ra) anlatıyor: Bir gün kendisi, Peygamber Efendimiz’e (sav) şöyle dedi:
“Ey Allah’ın Resûlü! Filan kişiyi vali tayin ettiğiniz gibi, beni de vali tayin etmez misiniz?”
Bunun üzerine Resûlullah (sav) şöyle buyurdu:
“Siz, benden sonra adam kayırma gibi durumlarla karşılaşacaksınız. Bana âhirette Havuz başında kavuşuncaya kadar sabredin.”
(Buhârî, Menâkıbü’l-Ensâr, 8; Müslim, İmâre, 48)
Sabır ve Cennet
Ata bin Ebî Rebâh anlatıyor: İbn Abbas (ra) bir gün bana,
“Sana cennetlik bir kadın göstereyim mi?” diye sordu.
Ben de “Evet” dedim. Bunun üzerine İbn Abbas şöyle dedi:
“Şu siyah kadın var ya, o Resûlullah’a (sav) gelip şöyle demişti: ‘Sara nöbeti geçiriyorum ve bu sırada üzerim açılıyor. Benim için Allah’a dua edin.’
Nebi (sav) ona şöyle buyurdu:
‘Eğer sabredersen, bunun karşılığında Cenneti kazanırsın. İstersen sana şifa vermesi için Allah’a dua edeyim.’
Kadın, ‘Sabrederim ama nöbet sırasında üzerim açılıyor. Üzerimin açılmaması için Allah’a dua edin’ dedi. Bunun üzerine Resûlullah (sav) onun için dua etti.”
Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı, Hadislerle İslam Cilt 3 – Riyâzü’s-Sâlihîn Cilt 1 (İlam TV)